astma (asthma)

Przeczytaj zastrzeżenia dotyczące pojęć

Ocena wpisu:

Definicja

Astma jest chorobą u której podstawy leżą zmiany zapalne w drogach oddechowych, powodujące w efekcie skurcz oskrzeli. Choroba ta może pojawić się w każdym wieku, dolegliwości zaś są obecne przez wiele lat, jednakże odpowiednie leczenie może sprawić, że objawy pozostaną na możliwie najbardziej akceptowalnym poziomie..

Objawy

Do objawów astmy należą duszność, słyszalny przy oddechu świst, utrudnienie w zrobieniu wydechu, uczucie ściskania w klatce piersiowej. Dolegliwości te pojawiają się najczęściej w nocy lub nad ranem.

Diagnostyka

Najważniejszym badaniem w diagnostyce astmy jest spirometria – jest to badanie pozwalające na ocenę parametrów przepływu powietrza w drogach oddechowych, także po próbie kontrolowanego wywołania skurczu oskrzeli w tzw. próbie prowokacyjnej oraz po próbie zlikwidowania lub zmniejszenia skurczu oskrzeli po zastosowaniu leku je rozszerzającego.

Leczenie

Konieczna jest ocena (wykonana przez lekarza) w jakim stopniu astma u konkretnego chorego jest dobrze kontrolowana, gdyż ma to duże znaczenie w planowaniu leczenia. Niezależnie od leczenia zapobiegającego pojawianiu się ataków duszności, każdy choroby powinien zawsze posiadać przy sobie lek wziewny, rozszerzający skurczone oskrzela, którego właściwości polegające na szybkim początku działania mają na celu przerwać atak duszności i nie dopuścić do niedotlenienia. W tym wypadku jest to lek nierzadko ratujący życie!
W leczeniu planowym stosuje się już na ogół więcej niż jeden lek – są to środki rozszerzające oskrzela, a także działające przeciwzapalnie, podawane w odpowiednich zaleconych przez lekarza schematach, w zależności od oszacowanego stopnia kontroli choroby.

Bibliografia:
1. „Leczenie astmy u dorosłych” Wytyczne Światowej Inicjatywy Zwalczania Astmy (GINA 2006), Medycyna Praktyczna 1/2007 opracowanie na podstawie: Global strategy for asthma management and prevention. Revised 2006 Global Initiative for Asthma , www.ginasthma.org (cyt. 14.12.2006)
2. „Astma i POCHP w pytaniach i odpowiedziach” pod red. P.Kuny, W. Pierzchały, M.Jankowskiego, Medycyna Praktyczna 2008 ISBN 978-83-7430-152-7
3. „Pocket guide for asthma management and prevention” www.ginasthma.com (dostęp 24.07.2009)

Tagi

• astma, 
• kaszel, 
• duszność, 
• spirometria, 
• próba prowokacyjna

Przy tym schorzeniu używa się: Zobacz więcej

• 

  Relenza

  więcej

• powiększ

  OXODIL

  Zalecany:

  W leczeniu i zapobieganiu napadom astmy oskrzelowej, w przewlekłej obturacyjnej chorobie dróg oddechowych; zapobiega skurczowi oskrzeli wywoływanemu przez alergeny wziewne, wysiłek fizyczny, zimne powietrze.

  Działanie:

  Szybkie, silnie rozkurczowe na mięśnie gładkie oskrzeli; znosi lub łagodzi stany skurczowe oskrzeli wywołane różnymi czynnikami.

  Niezalecany:

  Przy nadwrażliwości na lek lub jego składnik – laktozę, podczas ciąży i karmienia piersią, dzieciom do lat 5; ostrożnie stosować u osób cierpiących na ciężkie schorzenia układu sercowo-naczyniowego; osobom cierpiącym na cukrzycę w początkowym okresie leczenia zaleca się kontrolę stężenia glukozy we krwi a u pacjentów z astmą oskrzelową – okresową kontrolę stężenia potasu.

  Współdziałanie:

  Beta-blokery (np. Betaloc, Bisoprolol, Metocard, Propranolol, Sectral) hamują działanie leku; leki sympatykomimetyczne (np. Astmopent, Fenoterol, Salbutamol) mogą nasilać działania niepożądane preparatu; hormony kory nadnerczy, pochodne ksantyny (np. Aminophyllinum, Diprophyllinum, Theophyllinum, Coffeinum, Agapurin, Polfilin, Trental) i leki moczopędne obniżają poziom potasu w surowicy krwi; chinidyna (Chinidinum), pochodne fenotiazyny (np. Diphergan, Fenactil, Mirenil, Promazin, Tisercin, Trilafon), przeciwuczuleniowe (antyhistaminowe, np. Claritine, Clemastin, Zyrtec) i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. Anafranil, Doxepin, Hydiphen, Imipramin, Pramolan) mogą zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu komorowego serca. Leki hamujące aktywność enzymu MAO (Aurorix, Mocloxil, Jumex, Niar, Segan, Selenor, Selerin, Selgin, Selgres) mogą powodować negatywny wpływ preparatu na układ krążenia.

  Dawkowanie:

  Wziewne, wg zaleceń lekarza; zwykle dorośli 1-2 kapsułki do inhalacji 2 razy dziennie co 12 godzin; niekiedy dawki mogą być większe. Dzieci powyżej 5 roku życia 1 kapsułka do inhalacji 2 razy dziennie co 12 godzin. Możliwe jest stosowanie 1 kapsułki leku doraźnie, na kwadrans przed spodziewanym wystąpieniem uczulenia lub wysiłkiem fizycznym.

  Możliwe skutki uboczne:

  Ból głowy, kołatanie serca, drżenia mięśniowe, pobudzenie, uczucie zmęczenia, zaburzenia snu, przyspieszone bicie serca, skurcze mięśni, reakcje skórne (wyprysk, pokrzywka, świąd), skurcz oskrzeli, nadmiar potasu we krwi.

  Leki z tej grupy:

  Atioms; Diffumax; Foradil; Foramed; Forastmin; OxisTurbuhaler; Oxodil; Zafiron. więcej

• 

  THEOSPIREX

  więcej